เป็นโรคบ้าน่ะ ชอบอยากได้หนังสือตอนที่มันไม่ได้วางแผงแล้ว
หาประมาณ 4 ร้านไม่มีขายเลย แหงล่ะ มันปักษ์ที่แล้วอ่ะ
บุกไปสำนักพิมพ์เลย สมัยนี้อยากได้อะไรก็สะดวกสบายไปซะหมด
โทรหาสำนักพิมพ์ แล้วบุกเลย นั่ง taxi แร้วไปต่อมอร์ไซด์แว้นไปสนพ. 555
คุณป้าที่เจอนึกว่าเราเป็น fc ป้อง ณวัฒน์อ่ะ 555
ซื้อมาซะ 3 เล่มไหนๆก็มาแระ
อ่านแล้วใจหายหลายอย่าง
(คือรู้สึกว่าบอลกะยอดเขาเหมือนพระเอกหนังฮ่องกงสมัยก่อนเรยอ่ะ
แบบต่อสู้นู่นนี่กว่าจะได้รับการยอมรับ ซึ่งเรื่องนี้เรารู้อยู่แร้ว และรู้มาตั้งนานแล้ว)
ที่อ่านสัมภาษณ์จากเล่มนี้ซึ่ง update ความคิดเขาปัจจุบันคือทำให้รู้เขาผ่านอะไรมาบ้างในหลายปีนี้
ถึงแม้ว่าเขา 2 คนจะเหนื่อยกับการทำรายการ
แต่เขาก็ยังมีกันและกันเป็นเพื่อนอ่ะ
แอบอิจฉานะ อยากมีเพื่อนไปเที่ยวถึงไหนถึงกันแบบนี้บ้าง
(ตอนเก็บฝาขวดกะตอนขโมยข้าวกล่องที่ญี่ปุ่น
เข้าใจอารมณ์เลย เราก็อยากทำแบบนี้เพราะมันสนุกน่ะ ^^ )
ไว้จะเขียนบันทึกการเดินทางมั่งนะ :)
